Sporten - Jiu Jitsu
(Filmpjes staan dit keer onder aan.)

Op Sportacademie Nauwelaerts de Agé wordt Jiu Jitsu in zijn compleetste
vorm aangeboden. In een mix van moderne en traditionele stylen wordt het
jiu jitsu gemengd tot een dynamisch en complete verdedigings- en vechtsport.

Een deel van de jiu jitsuka's neemt deel aan verschillende
wedstrijdtypen, zoals Judo, Jiu Jitsu en Grappling.

Jiu Jitsu is voor iedereen!!! Het geeft je een goede conditie,
verdedigingsvaardigheden en een natuurlijk competitiegevoel.

Voornaamste onderdelen die aan bod komen zijn:
- Zelfverdedigingstechnieken. (zoals ze in het oude Japan beoefend werden)

- Fighting System training, het wedstrijdsysteem vanuit Europa waarin
trappen, stoten werpen en grondtechnieken zijn toegestaan.

- Braziliaans Jiu Jitsu (BJJ), de vorm die zoals de naam al zegt uit
Brazlië komt, waarin het grondwerk centraal staat. Gebruikte technieken
zijn armklemmen,
beenklemmen verwurgen en nekklemmen.

- En het Grappling, dit is een variant van het Brazilain Jiu Jitsu, in
deze trainings/wedstrijdvorm wordt er zonder gi (jiu jitsu/judopak)
gestreden, maar in een korte b
broek en een t-shirt.

  Historie jiu jitsu
De oorsprong van het jiu jitsu is niet duidelijk, evenmin de eerste uitvoering er van. Wel is duidelijk dat de Samurai, die vochten volgens de bushido, in de 12 e -19 e eeuw een grote rol hebben gespeeld in de ontwikkeling van het jiu jitsu. De samurai droegen twee zwaarden, een korte en een lange. Als de samurai in het gevecht ontwapend werden, moesten ze ook met blote handen verder kunnen vechten.
Door hun positie van het handhaven van wet en orde, evenals krijgsverrichtingen, was jiu jitsu voor hen een gemonopoliseerde training. Jiu-jitsu technieken werd zorgvuldig als familie- of schoolgeheim bewaart.
Aanvankelijk moeten de technieken vrij primitief zijn geweest, maar in de periode van de 16 e-19 e eeuw waren er bekwame meesters die scholen oprichtten, ieder naar eigen opvatting en/of specifieke bekwaamheden. Uit deze jitsu vormen zijn de budodisciplines judo (Jigoro Kano) en aikido (Morihei Ueshiba) ontstaan.
Begin 1900 bereikten judo en jiu-jitsu het Europese continent. Enige jaren later werden de eerste jiu-jitsulessen
in Nederland gegeven. In de jaren na de bevrijding van 1945 werd jiu-jitsu vaak als 2e sport naast het judo beoefent. Er werd geoefend aan de hand van het NaKoNi systeem ("het kersenbloesemsysteem") ontwikkeld
door Jaap Nauwelaerts de Agé, Gé Koning en de gebr. van Nieuwenhuizen. Dit systeem had echter maar 6 graden, wat onder druk van de groeiende belangstelling te weinig bleek. In 1983-1984 werd het systeem dan ook vervangen door het huidige
met 5 leerling-graden (Kyu-graden) en 10 meestergraden (Dan-graden).
Wim Boersma en Mario den Edel ontwikkelden in samenwerking met leraren in het land het eerste echte Nederlandse jiu-jitsukata, het E-Bo-no-kata. Dit kata werd al snel een vast onderdeel van de Dan-examens. Korte tijd later werd een tweede kata ontwikkeld, het Ne-waza-jitsu-kata. Dit kata maakt deel uit van de examens vanaf 2e Dan. Tot op heden gaat de ontwikkeling van beide kata's nog steeds door. Het is dan ook niet vreemd dat details in de kata's soms bijgesteld worden.

  Wedstrijdvormen van het Europese jiu jitsu
Het competitie-element komt voort uit een drang om de eigen vaardigheid te meten met die van anderen. Dit aspect, waarbij de nadruk op prestatie ligt, kan van grotere of kleinere betekenis zijn bij de beoefening van sport. Het jiu-jitsu kent 2 wedstrijdvormen. De wedstrijdvormen binnen de vechtsport zijn te verdelen in twee categorieën.
We onderscheiden:
demonstrerende wedstrijdvormen
confronterende wedstrijdvormen
De eerste vorm sluit aan bij de algemene doelstelling van het perfectioneren van technieken (zoals in bijv. kata's). De tweede vorm komt voort uit de behoefte om zich te kunnen meten, het beproeven van de eigenvaardigheid in een duellerende
situatie.
Binnen het jiu-jitsu komen deze twee categorieën aanbod via:
het 'duo system' (demonstrerend)
het 'fighting system' (confronterend)
Het duo systeemHet systeem wordt gekarakteriseerd door partijen waarbij telkens twee duo's, die tegen elkaar strijden, om
de beurt geprepareerde verdedigingsvormen tonen. Binnen de duo's vervult één de rol van Uke (aanvaller) en de ander de rol van Tori (verdediger). Een jury, bestaande uit juryscheidsrechters, geeft voor de verdedigingshandelingen een puntenwaardering gebaseerd op de kwaliteit van het getoonde.
Het fighting systemBinnen het fighting system vinden wedstrijden op individuele basis plaats. Aan het begin van een
wedstrijd stellen twee deelnemers zich op. Een matscheidsrechter leidt de wedstrijd. Hij wordt bijgestaan door twee zij-scheidsrechters.
Deelnemers kunnen bij elkaar punten scoren in 3 situaties:
de afstandssituatie (ook wel fase 1 genoemd), scoren met: slagen, stoten, schoppen
de contactsituatie (ook wel fase 2 genoemd), scoren met: worpen, naar de grond brengen, klemmen en verwurgingen
de grondsituatie (ook wel fase 3 genoemd), scoren met: klemmen, verwurgingen en controletechnieken.



 


Sporten - Brazilian Jiu Jitsu

Een Braziliaanse inheemse vechtsport. Het is bedacht en ontwikkeld door de familie Gracie. Carlos Gracie leerde Jiu-Jitsu van een judoka genaamd ''Maeda'' die was geëmigreerd naar Brazilië. De basis van de kunst is afkomstig van het vooroorlogse Kodokan Judo, westers worstelen en Maeda's eigen inzichten in het vechten. Braziliaans Jiu-Jitsu geeft er de voorkeur aan om de tegenstander naar de grond te brengen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van werptechnieken om de tegenstander te onderwerpen. Voorts wordt gebruik gemaakt van grepen, armklemmen, verwurgingen, beenklemmen en slagen. Deze strategie neemt het voordeel weg van een tegenstander die bekwamer is in het slaan. Gebruik makend van worstel- en werptechnieken wordt het voordeel van een sterkere en veel grotere tegenstander verminderd.

Braziliaans Jiu-Jitsu heeft een voorkeur voor praktische technieken die getest zijn in talrijke wedstrijden van de Gracie clan en hun studenten. Leden van de Gracie familie en hun studenten hebben meer dan 65 jaar gevochten in zogenaamde Vale Tudo (wat betekend "alles is toegestaan") toernooien in Brazilië. Zij deden het erg goed tegen een veelheid van vechtsporten zowel Westerse als Aziatische. Veel vechtsporten hebben hun "combative rationale" (strijdlustige motieven) verloren. In Japan bijvoorbeeld, werd de kunst van het oorlog voeren (bujutsu) verbasterd tot budo, wat betekent "op de wijze van de vechtsport". Met de komst van de vrede en de modernisering van Japan bezweken gevaarlijke en praktische technieken voor gevechtsporten die kunst benadrukten. Zij benadrukten tevens
de zelfverbetering en het gemeenschappelijk maken van de sport met uiteindelijk doel een sportieve wedstrijd. Zij die bekend waren met het vooroorlogse Kodokan-Judo begrepen de snelle overgang van Judo naar sport en minder naar pure strijdvaardige effectiviteit, zoals Kodokan Judo zichzelf afwendde van de "oude" scholen van jiu jitsu en hun
vaak gevaarlijke technieken in de ogen van Judo's eigen grondlegger Jigoro Kano.
De sportieve aspecten van Braziliaans Jiu-Jitsu worden vormgegeven in Braziliaans Jiu-Jitsu toernooien. Concurrenten dragen judo "jassen" en broeken net als hun Judo tegenhangers alleen de regels zijn in het voordeel
van technieken die zijn gericht op strijdvaardige effectiviteit. Het meest gelijkwaardig aan Braziliaans Jiu-Jitsu is Ko-sen Judo. De Ko-sen traditie hebben betrekking op het netwerk van de oudste hoge scholen en universiteiten in Japan meegerekend de universiteiten van Tokyo en Kyoto. Zij houden hun eigen wedstrijden en in hun toernooien wordt ook voorkeur gegeven aan het "grondwerk" of newaza (in Japans) net als het Braziliaanse Jiu-Jitsu.